مقالات

پروبیوتیک ها ممکن است امیدی را برای آلزایمر و سایر بیماری های عصبی ایجاد کنند


بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی (NDs) اختلالاتی هستند که با از دست دادن تدریجی ساختار یا عملکرد نورون‌ها مشخص می‌شوند که منجر به مرگ نهایی آنها می‌شود. این کاهش عملکردهای اساسی مغز را مختل می کند و در نتیجه علائمی را ایجاد می کند که به طور قابل توجهی زندگی روزمره و کیفیت کلی زندگی را مختل می کند.

بیماری های نورودژنراتیو رایج عبارتند از بیماری آلزایمر، بیماری پارکینسون و اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS).1 افراد مبتلا به این شرایط اغلب از دست دادن حافظه، اختلال در حرکت و مشکلات در گفتار و هماهنگی را تجربه می کنند. با پیشرفت بیماری، بیماران ممکن است با چالش های شدید شناختی و فیزیکی مواجه شوند که نیاز به مراقبت و حمایت گسترده دارند.

بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی در حال حاضر میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می‌دهند و بیماری آلزایمر به تنهایی مسئول تقریباً 60 تا 70 درصد موارد زوال عقل است.2 از سوی دیگر، انتظار می‌رود که شیوع بیماری پارکینسون تا سال 2040 دو برابر شود و نگرانی‌های رو به رشد سلامت عمومی را برجسته کند.3 علاوه بر این، ALS حدود 2 نفر از هر 100000 نفر را در اروپا و ایالات متحده تحت تاثیر قرار می دهد و در حال حاضر هیچ درمان شناخته شده ای وجود ندارد.4



عوامل خطر مرتبط با بیماری های عصبی

درک علل زمینه ای ND پیچیده است زیرا آنها اغلب ترکیبی از عوامل را شامل می شوند. به عنوان مثال، جهش های ژنتیکی می تواند افراد را مستعد ابتلا به بیماری هایی مانند آلزایمر و پارکینسون کند. بر اساس بررسی منتشر شده در مجله NPJ بیماری پارکینسون، عوامل ژنتیکی با 56 تا 79 درصد خطر ابتلا به بیماری آلزایمر مرتبط است.5

• سموم محیطی – قرار گرفتن در معرض فلزات سنگین و آفت کش ها می تواند به آسیب عصبی کمک کند. با توجه به مطالعه فوق:

چندین مطالعه نشان می دهد که سرب (Pb)، آرسنیک (As) و متیل جیوه (MeHg) نیز نوروتوکسین هستند و می توانند عملکرد مغز را مختل کنند، باعث اختلال در عملکرد شناختی شوند و خطر AD و PD را با اختلال در اتصال mRNA، سیستم یوبیکوئیتین-پروتئازوم، زنجیره انتقال اکسیداتیو الکترون و استرس افزایش دهند.6

• عوامل سبک زندگی – رژیم غذایی نامناسب، ورزش نکردن و استرس مزمن با تأثیر بر سلامت کلی و عملکرد مغز، ND را تشدید می کند. پیشرفت از این علل زمینه ای به ND تمام عیار شامل آبشاری از رویدادهای بیولوژیکی است. نورون ها، سلول های ارتباطی مغز، به دلیل عواملی مانند استرس اکسیداتیو و التهاب شروع به از دست دادن ساختار و عملکرد خود می کنند.

این بدتر شدن توانایی مغز برای پردازش اطلاعات را مختل می کند و منجر به علائمی مانند از دست دادن حافظه و اختلال در مهارت های حرکتی می شود. با گذشت زمان، اثر تجمعی این اختلالات منجر به کاهش مشخصه مرتبط با ND می شود.

• تشخیص ND ها می تواند چالش برانگیز باشد – علائم اغلب با سایر بیماری ها همپوشانی دارند و تشخیص دقیق بیماری را دشوار می کنند. به عنوان مثال، از دست دادن حافظه می تواند به دلیل افزایش سن طبیعی، استرس یا سایر مشکلات پزشکی باشد که منجر به تشخیص اشتباه بالقوه می شود. علاوه بر این، فقدان بیومارکرهای قطعی برای بسیاری از ND ها به این معنی است که تشخیص اغلب به ارزیابی های بالینی و سابقه بیمار بستگی دارد که می تواند ذهنی باشد و بین پزشکان متفاوت باشد.

• محدودیت در ابزارهای تشخیصی فرآیند را پیچیده می کند – تکنیک های تصویربرداری مانند ام آر آی و سی تی اسکن تغییرات مغزی را نشان می دهند، اما همیشه مختص ND ها نیستند. آزمایش های خون و غربالگری های ژنتیکی می توانند سرنخ هایی را ارائه دهند، اما قطعی نیستند.

در نتیجه، بیماران می توانند یک سفر تشخیصی طولانی را پشت سر بگذارند و در هنگام جستجوی پاسخ، عدم اطمینان و اضطراب را تجربه کنند. این امر نیاز به روش‌های تشخیصی دقیق‌تر و قابل اعتمادتر را برای بهبود تشخیص زودهنگام و نتایج درمان برجسته می‌کند.

گذشته از علائم فوری، بیماری‌های تخریب‌کننده عصبی، بار عاطفی و مالی عمیقی را بر بیماران و خانواده‌هایشان تحمیل می‌کنند. ماهیت پیشرونده این اختلالات اغلب منجر به از دست دادن استقلال، افزایش هزینه های مراقبت های بهداشتی و ناراحتی عاطفی می شود. پرداختن به این چالش های چند وجهی برای بهبود نتایج بیماران و بهبود کیفیت زندگی افراد آسیب دیده بسیار مهم است.

آنچه تحقیقات در مورد پروبیوتیک ها و بیماری آلزایمر نشان می دهد

یک مطالعه در سال 2023 که در مجله Nutrients منتشر شد7 اثرات پروبیوتیک ها بر روی افراد مبتلا به بیماری آلزایمر را بررسی کرد. این مطالعه که توسط محققان تایوانی انجام شد، با هدف تعیین اینکه آیا دوزهای مختلف یک مکمل پروبیوتیک چند سویه می‌تواند بر نشانگرهای استرس نوروتروفیک، التهابی و اکسیداتیو و عملکرد شناختی بیماران مبتلا به آلزایمر تأثیر بگذارد یا خیر.

• تحقیق در مورد اثرات پروبیوتیک ها این مطالعه شامل 40 بزرگسال مبتلا به آلزایمر بود که 32 نفر از آنها کارآزمایی 12 هفته‌ای را تکمیل کردند. در این طرح دوسوکور و کنترل‌شده فعال، شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی به دوز پایین‌تر یا دوز بالاتر مکمل پروبیوتیک چند سویه تقسیم شدند – هیچ گروه دارونما وجود نداشت.

هر دو گروه یک کپسول پروبیوتیک حاوی Bifidobacterium longum BLI-02، B. breve Bv-889، B. animalis lactis CP-9، B. bifidum VDD088، و Lactobacillus plantarum PL-02 دریافت کردند که فقط از نظر دوز متفاوت بودند. هدف ارزیابی تغییرات فاکتور نوروتروفیک مشتق از مغز (BDNF)، نشانگرهای التهاب و استرس اکسیداتیو، و عملکرد شناختی در نتیجه مداخله پروبیوتیک با دوز بالاتر بود.

• آنچه مطالعه در مورد عملکرد شناختی یافت – نمرات آزمون شناختی (MMSE، ADAS-Cog، ADL، و CDR) پس از 12 هفته بین گروه‌های با دوز بالاتر و پایین‌تر تفاوت معنی‌داری نداشت. محققان یک روند خفیف به سمت کاهش شناختی کمتر را در گروه با دوز بالاتر مشاهده کردند، اگرچه این امر از نظر آماری معنادار نبود.

• نشانگرهای التهاب و آنتی اکسیدان ها – گروه با دوز بالاتر 36 درصد افزایش در فاکتور نوروتروفیک مشتق شده از مغز (BDNF)، کاهش نشانگر التهابی IL-1β و افزایش آنزیم آنتی اکسیدانی سوپراکسید دیسموتاز (SOD) در مقایسه با گروه با دوز کمتر نشان داد.8

پروبیوتیک ها التهاب و استرس اکسیداتیو را کاهش می دهند

تصور می‌شود که مکانیسم پشت این پیشرفت‌ها شامل محور روده-مغز، یک شبکه ارتباطی بین دستگاه گوارش و مغز است.

• پروبیوتیک ها سلامت روده را متعادل می کنند – پروبیوتیک ها به حفظ تعادل سالم میکروبیوتای روده کمک می کنند که به نوبه خود می تواند بر عملکرد مغز تأثیر بگذارد. با ترویج یک میکروبیوم متنوع و متعادل، پروبیوتیک ها می توانند به کاهش التهاب سیستمیک و استرس اکسیداتیو کمک کنند، که هر دو در پیشرفت بیماری آلزایمر نقش دارند. برای اطلاعات بیشتر در مورد اینکه چگونه سلامت روده بر سلامت روان شما تأثیر می گذارد، تأثیرات سلامت روده بر سلامت روانی را بخوانید.

• مزایای SCFA – اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه (SCFA) متابولیت هایی هستند که توسط باکتری های مفید در روده تولید می شوند. نشان داده شده است که SCFA ها با تامین انرژی به نورون ها و کاهش التهاب از سلامت مغز حمایت می کنند. افزایش فراوانی گونه‌های لاکتوباسیلوس در گروه پروبیوتیک احتمالاً به سطوح بالاتر SCFA کمک می‌کند و محیطی را برای ثبات و بهبود شناختی ایجاد می‌کند.

• مزایا در مدت کوتاهی مشاهده می شود – اگرچه معیارهای شناختی این مطالعه در 12 هفته به اهمیت آماری نرسیدند، تغییرات در BDNF، التهاب، و استرس اکسیداتیو در همین پنجره کوتاه رخ داد – که نشان می‌دهد برخی از اثرات بیولوژیکی مکمل‌های پروبیوتیک ممکن است نسبتاً سریع رخ دهند، اگرچه مطالعات طولانی‌تر یا بزرگ‌تری برای تعیین اینکه آیا مزایای شناختی قابل اندازه‌گیری به دنبال دارد، مورد نیاز است.

در مقایسه گروه‌های با دوز بالاتر و پایین‌تر، دوز بالاتر با بهبود قابل اندازه‌گیری در BDNF، نشانگرهای التهاب و استرس اکسیداتیو همراه بود، در حالی که نمرات آزمون شناختی بین گروه‌ها مشابه بود. این نشان می دهد که دوز پروبیوتیک ممکن است برخی از نشانگرهای فیزیولوژیکی سلامت مغز را تحت تاثیر قرار دهد، اگرچه تحقیقات بیشتری برای تعیین اینکه آیا این به یک مزیت شناختی قابل اندازه گیری ترجمه می شود مورد نیاز است.

مکانیسم اثر پروبیوتیک ها در برابر اختلالات نورودژنراتیو

از نظر بیولوژیکی، عمل پروبیوتیک ها شامل چندین مسیر به هم پیوسته است. با بازگرداندن تعادل سالم باکتری های روده، پروبیوتیک ها می توانند به کاهش تولید مواد مضر مانند لیپوپلی ساکارید (LPS) که باعث التهاب در مغز می شوند، کمک کنند.9

• بهبود یکپارچگی سد روده – آنها می توانند به جلوگیری از نشت عوامل پیش التهابی به جریان خون کمک کنند که در غیر این صورت ممکن است به مغز برسد و التهاب عصبی را تشدید کند.10

• تأثیر بر تولید انتقال دهنده های عصبی – پروبیوتیک ها می توانند بر تولید انتقال دهنده های عصبی مانند دوپامین و گاما آمینوبوتیریک اسید (GABA) تأثیر بگذارند.11 این مواد شیمیایی برای تنظیم خلق و خو و عملکرد شناختی حیاتی هستند. با افزایش سطح این انتقال دهنده های عصبی، پروبیوتیک ها ممکن است به بهبود سلامت روان و مقاومت شناختی بیشتر در برابر فرآیندهای تخریبی بیماری آلزایمر کمک کنند.

چهار راه برای حمایت از مغز از طریق سلامت روده

میکروبیوم روده شما ارتباط نزدیکی با عملکرد مغز دارد، و تحقیقات در حال ظهور نشان می دهد که ممکن است بر سلامت شناختی تأثیر بگذارد و در خطر ابتلا به بیماری های عصبی نقش داشته باشد. به عنوان مثال، مطالعه ای که در Scientific Reports منتشر شد، نشان داد که سویه های باکتریایی خاص در روده، مانند Collinsella، Lachnospira و Veillonella، خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را افزایش می دهند.12

با این حال، آنها همچنین گونه هایی را شناسایی کردند که مزایای محافظتی در برابر بیماری آلزایمر دارند، مانند Eubacterium nodatum و Eisenbergiella. آنها اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه (SCFA) به ویژه بوتیرات را از کربوهیدرات های غذایی تولید می کنند.

بوتیرات سلول های اپیتلیال روده بزرگ را تغذیه می کند و سد روده را تقویت می کند. SCFA همچنین تولید موسین را تحریک می کند و یک سپر محافظ در برابر باکتری های مضر ایجاد می کند. Akkermansia muciniphila همچنین SCFA تولید می کند، و تحقیقات نشان می دهد که بیماران آلزایمر سطوح بسیار پایینی از این گونه مهم کلیدی دارند.13 در اینجا چهار استراتژی وجود دارد که می تواند به حفظ Akkermansia در روده شما برای بهبود سلامت مغز شما کمک کند:

1. افزایش Akkermansia از طریق رژیم غذایی هدفمند و مکمل – اولویت بندی غذاها و مکمل هایی که باعث رشد آکرمانسیا می شوند. از سبزیجات خوب پخته و غنی از پری بیوتیک و منابع فیبر استفاده کنید که این باکتری حیاتی را تغذیه می کند.

به دنبال فرمول های پروبیوتیک یا پست بیوتیکی باشید که به خوبی از Akkermansia حمایت می کنند، که می تواند به حفظ یکپارچگی سد روده و در نتیجه سطوح سالم التهاب کمک کند. از غذاهای فرآوری شده و رژیم های غذایی پرچرب خودداری کنید، زیرا می توانند رشد آکرمانزیا را مهار کنند.

2. تقویت اسیدهای چرب مفید با زنجیره کوتاه – روی افزایش باکتری های تولید کننده بوتیرات همراه با Akkermansia تمرکز کنید، که محققان معتقدند ممکن است به حمایت از فرآیندهای پاکسازی آمیلوئید سالم در مغز کمک کند. غذاهای تخمیر شده و نشاسته های مقاومی که این میکروب های مفید را تغذیه می کنند را شامل شود.

مصرف کربوهیدرات خود را برای حمایت از میکروبیوم منحصربفرد خود با هدف حداقل 250 گرم کربوهیدرات هدف در روز تنظیم کنید و بر اساس سطح فعالیت خود تنظیم کنید تا تولید Akkermansia و اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه را بهینه کنید.

3. از ارتباط روده و مغز خود حمایت کنید – یکپارچگی سد روده خود را برای جلوگیری از رسیدن ترکیبات التهابی به مغز خود بهینه کنید. این شامل حذف غذاهای فرآوری شده التهابی و حمایت از رشد باکتری های محافظ مانند Akkermansia است که پوشش روده شما را تقویت می کند.

یک رژیم غذایی متعادل با کربوهیدرات های کافی متناسب با میکروبیوم خود را حفظ کنید و یک مکمل کاملاً تحقیق شده برای حمایت از Akkermansia را در نظر بگیرید که طبق توصیه ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما برای حفظ سطح خود مصرف شود.

4. رفع التهاب سیستمیک با ترویج تنوع Akkermansia – کاهش التهاب در بدن با بهبود تنوع میکروبیوم، با تمرکز ویژه بر افزایش Akkermansia.

روغن‌های گیاهی و سایر چربی‌های پیش‌التهابی را که به باکتری‌های روده آسیب می‌رسانند، حذف کنید و از غذاهایی استفاده کنید که نشانگرهای التهابی را کاهش می‌دهند و در عین حال از رشد Akkermansia حمایت می‌کنند. به طور منظم نشانگرهای زیستی مانند سطوح پروتئین واکنشی C را برای ردیابی پیشرفت خود در کاهش التهاب سیستمیک و حفظ میکروبیوم روده سالم بررسی کنید.

استراتژی های اضافی که ممکن است به کاهش خطر آلزایمر کمک کند

علاوه بر بهینه سازی سلامت روده و سطوح آکرمانزیا، تعدادی استراتژی مفید برای پیشگیری از آلزایمر وجود دارد که در زیر به برخی از آنها اشاره شده است:

• از گلوتن و کازئین (بیشتر گندم و محصولات لبنی پاستوریزه، اما نه چربی های لبنی مانند کره) اجتناب کنید – همانطور که در یک مطالعه در سال 2022 اشاره شد14 گلوتن بر سد خونی مغزی شما تأثیر منفی می گذارد. وقتی باکتری وارد جریان خون شما می شود، خطر ابتلا به بیماری آلزایمر افزایش می یابد. سایر اختلالات شناختی نیز با ضعیف شدن سد خونی مغزی مانند بیماری پارکینسون، اضطراب و افسردگی مرتبط هستند.

• اطمینان حاصل کنید که چربی های امگا 3 کافی را از منابع حیوانی دریافت می کنید – چربی های امگا 3، یعنی EPA و DHA، برای نقش احتمالی در محافظت از سلول های مغز و حمایت از پیری شناختی سالم مورد مطالعه قرار گرفته اند.با این حال، امگا 3 ها PMC هستند، بنابراین در مصرف آن زیاده روی نکنید.

• سطح ویتامین D خود را با قرار گرفتن در معرض آفتاب ایمن بهینه کنید – ارتباط قوی بین سطوح پایین ویتامین D در بیماران آلزایمر و عملکرد ضعیف در تست های شناختی یافت شده است. در یک مطالعه مشاهده ای از سال 202315 مصرف مکمل ویتامین D با 40 درصد کاهش نرخ زوال عقل مرتبط بود.

بهترین راه برای دریافت ویتامین D از طریق قرار گرفتن در معرض آفتاب معقول است که سطح خونی بین 60 تا 80 نانوگرم در میلی لیتر را هدف قرار می دهد. با این حال، باید قبل از ظهر که در معرض آفتاب قرار بگیرید، روغن های گیاهی را از بدن خود پاک کنید. LA موجود در پوست هنگام قرار گرفتن در معرض نور خورشید اکسید می شود و باعث التهاب و آسیب پوست می شود.

برای محافظت از پوست خود، از قرار گرفتن در معرض نور خورشید در طول ساعت ناهار به مدت چهار تا شش ماه در حالی که برای از بین بردن LA از بدن خود کار می کنید، خودداری کنید. در عین حال، به نور خورشید در اوایل صبح و اواخر بعد از ظهر پایبند باشید. برای محافظت بیشتر از پوست، می توانید آستاگزانتین، آسپرین با دوز کم یا هیدروژن مولکولی مصرف کنید. کرم نیاسینامید نیز خطر آسیب پوست را کاهش می دهد.

• سطح انسولین ناشتا را زیر 3 نگه دارید – مقاومت به انسولین با تسریع پیری مغز و همچنین تخریب عصبی مرتبط است.16

• یک رژیم غذایی مغذی غنی از فولات بخورید – سبزیجات بدون شک بهترین فرم فولات هستند. از مکمل‌هایی مانند اسید فولیک که نسخه مصنوعی پایین‌تر فولات است، خودداری کنید. تحقیقات نشان می دهد که فولات یک عامل محافظتی در برابر بیماری آلزایمر است.17

• از بدن خودداری کنید و جیوه و آلومینیوم را از بین ببرید – پر کردن آمالگام دندان که حاوی 50 درصد وزنی جیوه است، یکی از منابع اصلی سمیت فلزات سنگین است. مطمئن شوید که از دندانپزشک بیولوژیک برای حذف آمالگام خود استفاده می کنید. منابع آلومینیوم شامل ضد تعریق ها، ظروف پخت نچسب و کمک های واکسن می باشد.

• مطمئن شوید که آهن بدنتان بالا نیست و اگر وجود دارد، خون اهدا کنید… تحقیق کنید18 منتشر شده در Aging Medicine نشان می دهد که آهن اضافی با شروع واکنش فنتون، خطر ابتلا به بیماری آلزایمر را افزایش می دهد، که منجر به افزایش استرس اکسیداتیو می شود.

• به طور منظم ورزش کنید – ورزش باعث ایجاد تغییرات مفیدی می شود که از عملکرد شناختی حمایت می کند. به طور خاص، نشان داده شده است که جریان خون به مغز را بهبود می بخشد، که منجر به افزایش نشانگرهای زیستی مرتبط با بهبود انعطاف پذیری عصبی و بقای بهتر سلول می شود.19

• زغال اخته و سایر غذاهای غنی از آنتی اکسیدان بخورید – زغال اخته وحشی، که سرشار از آنتوسیانین و آنتی اکسیدان است، برای محافظت در برابر بیماری های عصبی شناخته شده است.

• ذهن خود را روزانه به چالش بکشید – تحریک ذهنی، مانند یادگیری نواختن یک آلت موسیقی، با کاهش خطر ابتلا به آلزایمر مرتبط است.20

• اجتناب از آنتی کولینرژیک و استاتین – نشان داده شده است که داروهایی که استیل کولین، یک انتقال دهنده عصبی سیستم عصبی را مسدود می کنند، خطر ابتلا به زوال عقل را افزایش می دهند. این داروها شامل برخی مسکن‌های شبانه، آنتی هیستامین‌ها، قرص‌های خواب، داروهای ضد افسردگی خاص، داروهای کنترل بی‌اختیاری ادرار و برخی مسکن‌های مخدر می‌شوند.

داروهای استاتین به ویژه مشکل ساز هستند زیرا سنتز کلسترول را سرکوب می کنند، مغز شما را از CoQ10 و پیش سازهای انتقال دهنده های عصبی تخلیه می کنند، و با مهار تولید بیومولکول ضروری به نام لیپوپروتئین کم، از تحویل کافی اسیدهای چرب ضروری و آنتی اکسیدان های محلول در چربی به مغز جلوگیری می کنند.

*این یافته ها از مطالعه ای است که در یک محیط بالینی انجام شده است. نتایج ممکن است برای همه افراد اعمال نشود.

در مورد اینکه آیا آزمایش انسولین ناشتا، ویتامین D یا فریتین/آهن برای شما مناسب است یا خیر، با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود صحبت کنید. این مقاله فقط برای مقاصد اطلاعاتی است و توصیه پزشکی نیست. قبل از ایجاد تغییرات در رژیم سلامت خود با یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی واجد شرایط مشورت کنید.

سوالات متداول (FAQ) در مورد پروبیوتیک ها و بیماری های عصبی

س: چگونه پروبیوتیک ها بر بیماری های عصبی مانند آلزایمر تأثیر می گذارند؟

الف: پروبیوتیک ها ممکن است با حفظ تعادل میکروبیوم روده و کمک به کاهش التهاب بر عملکرد مغز از طریق محور روده-مغز تأثیر بگذارند. تحقیقات اولیه در حال بررسی این موضوع است که آیا باکتری‌های مفید ممکن است به حفظ سلامت شناختی در شرایطی مانند آلزایمر و پارکینسون کمک کنند، اگرچه تحقیقات بیشتری برای تأیید اثرات بر زوال شناختی مورد نیاز است.

س: چه تحقیقاتی از مزایای پروبیوتیک ها برای بیماران آلزایمر حمایت می کند؟

الف: یک کارآزمایی بالینی 12 هفته‌ای منتشر شده در Nutrients دوزهای بالاتر و پایین‌تر مکمل‌های پروبیوتیک چند سویه را در بیماران مبتلا به آلزایمر (بدون گروه دارونما) مقایسه کرد. دوز بالاتر با افزایش BDNF و فعالیت آنتی اکسیدانی و کاهش نشانگرهای التهابی همراه بود، اگرچه نمرات آزمون شناختی بین گروه‌ها تفاوت معنی‌داری نداشت.

س: چه مکانیسم هایی باعث می شود که پروبیوتیک ها برای سلامت مغز مفید باشند؟

الف: پروبیوتیک ها می توانند با کاهش مواد مضر مانند لیپوپلی ساکارید (LPS)، بهبود یکپارچگی سد روده و تأثیر بر تولید انتقال دهنده های عصبی (مانند دوپامین و GABA) به کاهش التهاب کمک کنند. آنها همچنین باعث تولید اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه (SCFA) می شوند که از سلامت مغز حمایت می کنند.

س: آیا بهبود سلامت روده می تواند به پیشگیری از بیماری های عصبی کمک کند؟

الف: احتمالا. یک میکروبیوم متنوع روده، به ویژه وجود باکتری‌های مفید مانند Akkermansia muciniphila، ممکن است در حفظ سطوح سالم التهاب نقش داشته باشد و ممکن است به سلامت طولانی‌مدت مغز کمک کند، اگرچه تحقیقات بیشتری برای تأیید اثر محافظتی در برابر تخریب عصبی مورد نیاز است. مصرف غذاهای غنی از پری بیوتیک ها، غذاهای تخمیری و حفظ یک رژیم غذایی با فیبر بالا ممکن است از سلامت روده حمایت کند.

س: چه تغییرات دیگری در سبک زندگی می تواند از سلامت مغز حمایت کرده و خطر ابتلا به آلزایمر را کاهش دهد؟

الف: علاوه بر پروبیوتیک ها، راهکارهایی مانند پرهیز از غذاهای فرآوری شده، حذف قرار گرفتن در معرض فلزات سنگین (به عنوان مثال، جیوه و آلومینیوم)، حفظ سطح مطلوب ویتامین D و امگا 3، ورزش منظم و شرکت در فعالیت های تحریک کننده ذهنی می تواند به جلوگیری از زوال شناختی و حفظ سلامت مغز کمک کند.



Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا