عامل درمانی برای بیماری های قلبی عروقی

• آستاگزانتین به طور مداوم الگوهای چربی مرتبط با تجمع پلاک را بهبود می بخشد – در آزمایشات انسانی که در مقاله خلاصه شده است، مکمل آستاگزانتین تری گلیسیرید را کاهش داد و کلسترول HDL را افزایش داد، که اغلب “کلسترول خوب” نامیده می شود زیرا به حذف کلسترول اضافی از دیواره سرخرگ ها کمک می کند.

• این پیشرفت‌ها بدون معاوضه‌ای که با سایر آنتی‌اکسیدان‌ها دیده می‌شود رخ داده است. آستاگزانتین با بتاکاروتن و ویتامین E متفاوت است که در مطالعات بزرگ نتوانستند نتایج قلبی عروقی را بهبود بخشند و در برخی موارد استرس اکسیداتیو را در دوزهای بالاتر بدتر کردند. این مقایسه به توضیح اینکه چرا آستاگزانتین در مواردی که سایر آنتی اکسیدان ها کم هستند، فوایدی را نشان می دهد کمک می کند.

چرا ویتامین E و بتاکاروتن در جایی که آستاگزانتین موفق شد از بین رفتند؟ مکان اهمیت دارد. بیشتر آنتی اکسیدان ها در قسمت های آبکی سلول ها شناور می شوند یا در رسوبات چربی تجمع می یابند و غشاها را آسیب پذیر می کنند. آستاگزانتین به شکلی منحصر به فرد است که کل غشای سلولی را در بر می گیرد و هر دو سطح داخلی و خارجی را محکم می کند.

این موقعیت به آن اجازه می دهد تا آسیب را از همان جایی که شروع می کند – در خود غشاء رهگیری کند. علاوه بر این، دوزهای بالای ویتامین E در واقع تحت شرایط خاصی تبدیل به یک پرواکسیدان می شود و باعث ایجاد آسیب هایی می شود که قرار است از آن جلوگیری کند. آستاگزانتین این مسئولیت را ندارد.

• عملکرد عروق خونی همراه با تغییرات در لیپیدها بهبود می یابد – مطالعات حیوانی بررسی شده در مقاله نشان دهنده کاهش فشار خون سیستولیک و بهبود عملکرد اندوتلیال است. اندوتلیوم پوشش داخلی نازک همه رگ های خونی شما است – آن را به عنوان “پوست” داخل شریان ها در نظر بگیرید. وقتی سالم است، رگ‌ها به راحتی شل می‌شوند، خون به آرامی جریان می‌یابد و پلاک‌ها به سختی می‌چسبند.

هنگامی که آسیب می بیند، شریان ها سخت می شوند، فشار خون بالا می رود و شرایط بیماری قلبی ادامه می یابد. با آستاگزانتین، شریان ها به جای سفت شدن تحت فشار، انعطاف پذیرتر می مانند. بیشتر بهبودها در لیپیدها و استرس اکسیداتیو پس از 4 تا 12 هفته مصرف مداوم مکمل رخ می دهد.

• آستاگزانتین با خنثی کردن مولکول های آسیب رسان قبل از آسیب رساندن به شریان ها عمل می کند – استرس اکسیداتیو شامل مولکول های ناپایداری است که به چربی ها، پروتئین ها و DNA در رگ های خونی شما حمله می کند. استرس اکسیداتیو را مانند آتشی در نظر بگیرید که از طریق برس خشک پخش می شود. مولکول‌های ناپایدار به نام رادیکال‌های آزاد، الکترون‌ها را از سلول‌های سالم می‌دزدند و به آنها آسیب می‌رسانند و باعث واکنش زنجیره‌ای می‌شوند.

آستاگزانتین به عنوان یک خاموش کننده آتش عمل می کند – الکترون ها را آزادانه اهدا می کند و این مولکول های ناپایدار را قبل از آسیب رساندن به دیواره های شریان شما ارضا می کند.

برخلاف بسیاری از آنتی اکسیدان هایی که به بیرون از سلول ها حمل می شوند، آستاگزانتین کل غشای سلولی را می پوشاند و خود را به لایه چربی که رگ های خونی را می پوشاند می چسباند. این موقعیت به آن اجازه می دهد تا از چربی های آسیب پذیر در برابر اکسیداسیون محافظت کند، که تشکیل پلاک را کند می کند. آستاگزانتین همچنین یک سوئیچ سلولی را فعال می کند که آنزیم های آنتی اکسیدانی شما از جمله سیستم های مرتبط با گلوتاتیون را روشن می کند.

• کاهش التهاب نقش اصلی را ایفا می کند آستاگزانتین با به تاخیر انداختن یکی از اولین تغییرات ساختاری که منجر به تشکیل پلاک می شود، فعالیت التهابی در دیواره شریان ها را کاهش می دهد. وقتی سلول‌های ایمنی کلسترول آسیب‌دیده زیادی را جذب می‌کنند، متورم می‌شوند و در دیواره سرخرگ‌ها گیر می‌افتند-محققان این سلول‌های متورم را به دلیل ظاهر حباب‌دار زیر میکروسکوپ «سلول‌های کف» می‌نامند.

این سلول های فوم در قلب پلاک شریانی قرار دارند، تجمعی که شریان ها را در طول زمان باریک می کند. در مجموع، این مقاله نشان می‌دهد که آستاگزانتین از مدیریت کلسترول سالم‌تر، فشار خون پایدارتر و دیواره‌های عروق سالم‌تر از طریق مکانیسم‌هایی که با نحوه توسعه بیماری‌های قلبی عروقی مطابقت دارند، پشتیبانی می‌کند.

• آستاگزانتین از عضله قلب در هنگام محرومیت از اکسیژن محافظت می کند – در مطالعات متعدد حیوانی که در بررسی خلاصه شده است، تجویز آستاگزانتین قبل از یک رویداد قلبی ناشی از آن، مقدار بافت قلب آسیب دیده در طول دوره استرس شدید را محدود می کند و به حفظ ماهیچه قلب سالم کمک می کند.

• حفاظت با دوز در تنظیمات آزمایشی کنترل شده افزایش می یابد – این بررسی یک رابطه دوز-پاسخ واضح را در چندین مطالعه گزارش کرد که در آن قرار گرفتن در معرض آستاگزانتین بیشتر منجر به کاهش بیشتر آسیب بافتی و نشانگرهای اکسیداتیو شد.

آستاگزانتین زمانی که در بافت ها قبل از آسیب عروقی وجود دارد، قوی ترین محافظت را ارائه می دهد. داده‌های ایمنی انسانی که در این گزارش خلاصه شده‌اند، هیچ اثر جانبی قابل‌توجهی را در طیف وسیعی از دوزها، از جمله تأثیر بر فشار خون، انعقاد، یا نشانگرهای کبدی نشان ندادند.

• پویایی جریان خون بدون توجه به تغییرات کلسترول بهبود می یابد – یکی از یافته های منحصر به فرد که در این مقاله برجسته شده است، بهبود جریان خون شریانی و تاخیر در تشکیل لخته در مدل های حیوانی است، حتی زمانی که سطح لیپید متغیر اصلی نباشد.

این یافته آستاگزانتین را از رویکرد متمرکز بر کلسترول که بر قلب و عروق معمولی غالب است جدا می کند. آستاگزانتین به طور مستقیم گردش خون را بهبود می بخشد، نه فقط با تغییر تعداد لیپیدها در داده های آزمایشگاهی. در مدل های لخته شدن خون، آستاگزانتین بدون تداخل با لخته شدن طبیعی لازم برای ترمیم زخم، انسداد عروق را کند می کند.

• غشاهای سلولی تحت استرس اکسیداتیو شدید دست نخورده می مانند – آستاگزانتین خود را در سراسر غشای لیپیدی قرار می دهد، دو انتهای آن را محکم می کند و از شکستن آنها در هنگام حمله مولکول های فعال جلوگیری می کند. این بدان معناست که سلول های شما به جای نشت و از کار افتادن تحت استرس، شکل خود را حفظ می کنند.

آستاگزانتین اکسید نیتریک را افزایش می دهد، مولکولی که به رگ های خونی سیگنال می دهد تا شل و گشاد شوند. در عین حال، پراکسی نیتریت را کاهش می دهد، یک ترکیب مضر که هنگام واکنش نیتریک اکسید با رادیکال های آزاد تشکیل می شود. پراکسی نیتریت شریان ها را سخت می کند و به بافت آسیب می رساند، بنابراین این عمل دوگانه عروق را انعطاف پذیر نگه می دارد و از آسیب های جانبی جلوگیری می کند.

• آستاگزانتین واکنش زنجیره ای التهابی در شریان ها را قطع می کند – همانطور که در بررسی منتشر شده در مجله آمریکایی قلب و عروق توضیح داده شد، بیماری قلبی عروقی زمانی بدتر می‌شود که گونه‌های فعال اکسیژن و نیتروژن رگ‌های خونی را اضافه می‌کنند و سوئیچ‌های التهابی را فعال می‌کنند که منجر به اختلال عملکرد اندوتلیال، رشد پلاک و اختلالات ریتم مانند فیبریلاسیون دهلیزی می‌شود.⁵

برخلاف ویتامین E و بتاکاروتن که در آزمایش‌های انسانی شکست خوردند، آستاگزانتین متعلق به دسته‌ای از کاروتنوئیدهای اکسیژن‌دار است که مستقیماً این مولکول‌های واکنشی را خنثی می‌کنند و واکنش‌های زنجیره‌ای مخرب را قبل از آسیب رساندن به دیواره‌های عروق قطع می‌کنند و آن را به یک کاندید قوی برای پر کردن شکاف طولانی مدت در درمان قلبی عروقی تبدیل می‌کنند.

• آستاگزانتین اثرات قلبی عروقی گسترده ای را نشان می دهد – یک بررسی در سال 2017 منتشر شده در Food & Function توضیح می‌دهد که آستاگزانتین به طور همزمان بر چندین مسیر قلبی عروقی، از جمله کنترل استرس اکسیداتیو، کاهش التهاب، تنظیم فشار خون، مدیریت چربی، تعادل گلوکز، محافظت از کلیه‌ها و ایجاد پلاک تأثیر می‌گذارد.⁶

1. کاهش استرس اکسیداتیو ابتدا در سطح سلولی – آسیب اکسیداتیو به دیواره شریان ها آسیب می رساند و فرآیندهای پلاک را به حرکت در می آورد و یکی از بزرگترین محرک ها اسید لینولئیک اضافی (LA) از روغن دانه است.بسیاری از آمریکایی‌ها LA بسیار بیشتر از آنچه که بافت‌هایشان می‌توانند با خیال راحت تحمل کنند، مصرف می‌کنند، که التهاب و اختلال عملکرد میتوکندری را تحریک می‌کند که بیماری قلبی را به جلو می‌برد.

شما این بار را با کاهش مصرف غذاهای فوق فرآوری شده و روغن‌های دانه کاهش می‌دهید و میزان مصرف LA خود را کمتر از 5 گرم در روز نگه می‌دارید.اگر بتوانید آن را کمتر از 2 گرم دریافت کنید، فواید آن حتی قوی تر است.

برای کمک به اندازه‌گیری میزان مصرف، توصیه می‌کنم در پلتفرم Pax Health که حاوی Seed Oil Sleuth است، ثبت‌نام کنید. این ویژگی کمک می کند تا LA موجود در غذای شما را با دقت یک دهم گرم محاسبه کنید. با کاهش استرس اکسیداتیو، رگ های خونی به جای تحریک و سفت ماندن، انعطاف پذیری خود را باز می یابند.

اینجاست که آستاکسانتین و کاهش روغن دانه با هم کار می کنند: LA اضافی از روغن دانه، غشای سلولی شما را در برابر اکسیداسیون آسیب پذیرتر می کند. آستاگزانتین خود را در همین غشاها قرار می دهد و از آنها محافظت می کند. اما اگر دائماً بدن خود را با چربی های ناپایدار پر می کنید، در حال نبردی سخت هستید. کاهش مصرف روغن دانه، استرس اکسیداتیو را کاهش می دهد، در حالی که آستاگزانتین غشاهایی را که می خواهید محافظت کنید، تقویت می کند.

2. ایجاد مقاومت رگ های خونی – کاهش LA از روغن دانه و استفاده از چربی‌های پایدارتر مانند کره با علف، روغن و پیه باعث کاهش استرس اکسیداتیو در دیواره عروق می‌شود که به حفظ ساختار و عملکرد طبیعی در طول زمان کمک می‌کند. همچنین با عاداتی که باعث افزایش گردش خون و آرامش می شود، انعطاف پذیری عروق را حفظ کنید.

پیاده روی روزانه باعث می شود خون در امتداد دیواره رگ ها حرکت کند، که به آنها سیگنال می دهد که به جای سفت شدن، حالت ارتجاعی باقی بمانند. مصرف کافی منیزیم همچنین به رگ‌ها کمک می‌کند تا به جای انقباض بیش از حد تحت استرس، به خوبی آرام شوند. هنگامی که غشاها پایدار هستند و رگ‌ها پاسخگو باقی می‌مانند، گردش خون به طور طبیعی بهبود می‌یابد و استرس روی دیواره‌های شریان کاهش می‌یابد.

3. در صورت استفاده از آستاگزانتین، منبعی را انتخاب کنید که با تغذیه انسان مطابقت دارد – آستاگزانتین به طور طبیعی در برخی از غذاهای دریایی از جمله ماهی آزاد وحشی، ساردین، قزل آلا، میگو و کریل وجود دارد که نقش محافظتی در این موجودات دارد. استفاده منظم از این غذاها به شما کمک می کند تا آستاگزانتین را به شکلی که بدن شما از قبل تشخیص داده است دریافت کنید.

روغن کریل راهی مناسب برای دریافت آستاگزانتین همراه با چربی‌های امگا 3 ارائه می‌کند، زیرا آستاگزانتین موجود در کریل به محافظت از این امگا 3‌های ظریف در برابر اکسیداسیون کمک می‌کند. این ترکیب فواید قلبی عروقی را از زوایای مختلف به طور همزمان فراهم می کند.

اگر تصمیم به استفاده از مکمل آستاگزانتین دارید، من به شدت محصولات ساخته شده از ریزجلبک Haematococcus pluvialis را به جای نسخه های ساخته شده از مواد پتروشیمی یا مخمر اصلاح شده ژنتیکی توصیه می کنم. این امر مصرف شما را با فرم های مورد مطالعه در تحقیقات قلبی عروقی سازگار نگه می دارد و از قرار گرفتن در معرض غیرضروری مرتبط با تولید مصنوعی جلوگیری می کند و در عین حال پروفایل سود مرتبط با آستاگزانتین طبیعی را حفظ می کند.

اکثر مطالعات انسانی که فواید قلبی عروقی را نشان می دهند، از دوزهای بین 4 تا 12 میلی گرم (میلی گرم) روزانه آستاگزانتین طبیعی از هماتوکوکوس پلویالیس استفاده کرده اند. دوزهای بالاتر (تا 24 میلی گرم) به طور ایمن مورد مطالعه قرار گرفته است، اما به نظر می رسد نقطه شیرین برای اکثر افراد 8 تا 12 میلی گرم در روز همراه با یک وعده غذایی حاوی چربی برای بهبود جذب مصرف شود.

4. از آستاگزانتین به صورت استراتژیک در طول دوره های استرس قلبی عروقی بالاتر استفاده کنید – وقتی استرس اکسیداتیو و التهابی افزایش می یابد، آستاگزانتین بیشترین ارزش را دارد. ورزش شدید، استرس عاطفی، سفرهای مکرر و اختلالات خواب، فشار بیشتری بر رگ‌های خونی و بافت قلب وارد می‌کند. این زمان‌هایی است که آسیب اکسیداتیو سریع‌تر انباشته می‌شود – و زمانی که اثرات محافظتی آستاگزانتین مهم‌تر است.

استفاده مداوم از آستاگزانتین در طول این مراحل تقاضای بالاتر به تقویت دفاع سلولی در زمانی که احتمال آسیب بیشتر است کمک می کند. این امر آستاگزانتین را از یک مکمل غیرفعال به یک ادجوانت فعال منطبق با الگوهای استرس در دنیای واقعی منتقل می کند.

5. بازگرداندن تعادل شبانه روزی با نور خورشید، ویتامین D و خواب کافی – رگ های خونی شما از یک ریتم شبانه روزی پیروی می کنند. به عنوان مثال، آپنه خواب درمان نشده و خواب آشفته باعث کاهش شدید عملکرد رگ های خونی در شب می شود و آسیب پذیری را در برابر حملات قلبی و سایر حوادث قلبی افزایش می دهد.⁷ حفظ زمان خواب سالم و قرار گرفتن در معرض نور صبح به تثبیت این ریتم کمک می کند.

هنگامی که شروع به از بین بردن روغن دانه می کنید، اجتناب از آفتاب شدید ظهر به مدت حداقل شش ماه به پوست شما فرصت می دهد تا LA انباشته شده را پاک کند، که تحمل آفتاب را بهبود می بخشد و خطر سوزش را در اوج قرار گرفتن در ظهر روز کاهش می دهد. هنگامی که این فرآیند کامل شد، قرار گرفتن تدریجی در معرض نور خورشید در ظهر از تولید طبیعی ویتامین D پشتیبانی می‌کند، عملکرد عروق، تعادل انرژی و ریکاوری شبانه را تقویت می‌کند.