طول عمر بیماران مبتلا به میلوما های متعدد چقدر است؟

مولتیپل میلوما نوعی سرطان خون است که بر سلولهای پلاسما تأثیر می گذارد ، که یک جزء تعیین کننده سیستم ایمنی بدن است. این سرطان به طور عمده بر مغز استخوان تأثیر می گذارد و منجر به تولید بیش از حد سلولهای پلاسما غیر طبیعی می شود که باعث ایجاد طبیعی سلولهای خونی می شود. مانند بسیاری از سرطان ها ، پیش آگهی و امید به زندگی بیماران مبتلا به میلوما متعدد به عوامل مختلفی از جمله مرحله بیماری ، سن ، سلامت کلی ، گزینه های درمانی و واکنش به درمان بستگی دارد.

در این مقاله ، ما بررسی خواهیم کرد که چه چیزی بر امید به زندگی بسیاری از بیماران میلوما تأثیر می گذارد و مروری بر میزان بقا فعلی ، پیشرفت درمان و راه های مدیریت شرایط برای نتایج بهتر ارائه می دهد.

میلوما متعدد چیست؟

میلوما متعدد نوعی سرطان است که در مغز استخوان شروع می شود ، بافت نرم در استخوان های شما که سلول های خونی تولید می کند. این بیماری زمانی اتفاق می افتد که DNA در سلول پلاسما جهش می یابد و باعث می شود سلول غیرقابل کنترل باشد. این سلولهای پلاسما غیر طبیعی می توانند سلول های خون سالم را تحت فشار قرار دهند ، استخوان ها را تضعیف کرده و عملکرد کلیه را مختل کنند. علت دقیق میلوما چندگانه ناشناخته است ، اما عوامل خطر شامل سن ، سابقه خانوادگی و قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خاص است.

چگونه میلوما چندگانه تشخیص داده می شود؟

تشخیص میلوما متعدد معمولاً شامل یک سری آزمایشات از جمله:

• آزمایش خون برای بررسی سطح پروتئین غیر طبیعی یا علائم آسیب کلیه.
• بیوپسی مغز استخوان برای آزمایش مغز بر روی سلولهای پلاسما غیر طبیعی.
• تست های تصویرمانند X -rays ، MRI یا سی تی اسکن ، برای ارزیابی آسیب استخوان.

تشخیص زودرس اغلب منجر به نتایج مطلوب تر می شود ، اما با توجه به پیشرفت تدریجی و غالباً بدون علامت ، معمولاً میلوما در مرحله پیشرفته تر تشخیص داده می شود.

چه چیزی بر امید به زندگی بیماران مبتلا به میلوما متعدد تأثیر می گذارد؟

امید به زندگی یک فرد مبتلا به میلوما متعدد بسته به چندین عامل مهم بسیار متفاوت است:

1 مرحله

مولتیپل میلوما بر اساس میزان سرطان در مراحل مختلف طبقه بندی می شود. او سیستم قرار دادن بین المللی (ISS) معمولاً برای ارزیابی مرحله بیماری استفاده می شود. مراحل از مرحله 1 (مرحله اولیه) تا مرحله 3 (مرحله پیشرفته) متغیر است. بیمارانی که در مرحله نرم تر تشخیص داده می شوند ، معمولاً پیش آگهی بهتر و امید به زندگی طولانی تر دارند.

2 سن و سلامت کلی

بیماران جوانتر و مبتلایان به سلامت کلی بهتر تمایل دارند که به درمان بهتر پاسخ دهند. سن یک عامل مهم است زیرا میانگین سن هنگام تشخیص میلوما متعدد حدود 70 سال است. بزرگسالان بزرگسال ممکن است عوارض جانبی بیشتری را از درمان تجربه کنند و ممکن است مشکلات بهداشتی دیگری داشته باشند که مراقبت را پیچیده می کند.

3 عوامل ژنتیکی

جهش ژنتیکی در سلولهای سرطانی می تواند بر میزان تهاجمی بیماری و نحوه واکنش آن به درمان تأثیر بگذارد. برخی از خصوصیات ژنتیکی ، مانند حذف در کروموزوم 17p ، با پیش آگهی بدتر و بقای کوتاه همراه است.

4 پاسخ به درمان

میلوما متعدد معمولاً با ترکیبی از شیمی درمانی ، پیوند سلولهای بنیادی ، ایمونوتراپی و روشهای درمانی هدفمند درمان می شود. پاسخ بیمار به این درمانها نقش مهمی در بقای آنها دارد. برخی از بیماران به بهبودی طولانی می رسند ، در حالی که برخی دیگر ممکن است پس از یک دوره کوتاه عود کنند.

5 بیماریهای همزمان

سایر شرایط بهداشتی ، مانند دیابت ، بیماری قلبی یا مشکلات کلیوی ، می تواند بر امید به زندگی در افراد مبتلا به میلوما تأثیر بگذارد. از آنجا که میلوما می تواند به کلیه ها آسیب برساند ، وجود بیماری کلیه می تواند به میزان قابل توجهی بر میزان بقا تأثیر بگذارد.

میزان بقای فعلی در چندین بیمار مبتلا به میلوما

بقای چندگانه میلوما به دلیل پیشرفت درمان طی یک دهه گذشته به طرز چشمگیری بهبود یافته است. میانگین امید به زندگی برای بیمار مبتلا به چندین میلوما امروز در اطراف است 5 تا 7 سالاگرچه بسیاری از بیماران با درمان مناسب بسیار طولانی تر زندگی می کنند.

او بقای 5 ساله در حال حاضر در بسیاری از میلوما ارزیابی شده است 54 ٪طبق گفته انجمن سرطان ایالات متحده. این بدان معنی است که حدود نیمی از بیماران مبتلا به میلوما های متعدد حداقل 5 سال پس از تشخیص آنها زندگی می کنند. با این حال ، میزان بقا بسته به عوامل ذکر شده در بالا ، مانند مرحله بیماری و پاسخ به درمان ، بسیار متفاوت است.

برای بیماران مبتلا به بیماری در مراحل اولیه که تحت درمان تهاجمی و پیوند سلولهای بنیادی دریافت می کنند ، میزان بقا می تواند بسیار بیشتر باشد. برخی از بیماران 10 سال یا بیشتر زندگی می کنند ، به ویژه کسانی که به روشهای درمانی جدید بیشتری مانند پاسخ می دهند آنتی بادی های مونوکلونال وت سلول درمانی CAR-Tحرف

عوامل مؤثر در بهبود بقا

چندین عامل در افزایش درجه بقای بیماران مبتلا به میلوما مولتیپل نقش داشته است:

• گزینه های جدید درمانی: توسعه کلاس های دارویی جدید از جمله داروهای ایمنی (به عنوان مثال ، تالیدومید ، لنیدومید) و مهار کننده های پروتئین (به عنوان مثال Borkheomib) نتایج قابل توجهی بهبود یافته است. این داروها اغلب برای افزایش اثربخشی با شیمی درمانی یا سایر روشهای درمانی ترکیب می شوند.
• پیوند سلول های بنیادی: شیمی درمانی دوتایی بالا ، و به دنبال آن پیوند سلولهای بنیادی ، می تواند به برخی از بیماران برای چندین سال در بهبودی کمک کند.
• روشهای درمانی و ایمونوتراپی: درمان به عنوان سلول درمانی CAR-T. ، آنتی بادی های مونوکلونالوت تعهدات T-Clean بودن آنها نتایج امیدوارکننده ای را برای بیماران مبتلا به عود یا میلوما نسوز ارائه می دهند.
• مراقبت بهتر از مراقبت بهتر: پیشرفت در مدیریت عوارض مانند آسیب استخوان ، نارسایی کلیوی و کم خونی نیز به نتایج بقا بهتر کمک کرده است.

پیش آگهی و امید به زندگی برای بیماران مبتلا به مولتیپل

در حالی که چشم انداز بقا در بیماران مبتلا به میلوما متعدد بهبود یافته است ، این بیماری در بیشتر موارد غیرقابل تحمل است. برای برخی از بهبودی ، ممکن است سالها طول بکشد ، در حالی که برای برخی دیگر این بیماری ممکن است سریعتر تکرار شود. پیش بینی عمومی به این بستگی دارد:

• بیماری: مولتیپل میلوما یک بیماری مزمن است که اغلب قابل کنترل است اما درمان نمی شود. برخی از بیماران با وجود درمان ، دوره های بهبودی را تجربه می کنند در حالی که برخی دیگر با پیشرفت مداوم روبرو هستند.
• دسترسی به درمان های Avant -Garde: دسترسی به بیشترین روشهای درمانی ، کارآزمایی های بالینی و متخصصان می توانند به طور قابل توجهی کیفیت زندگی و بقای بیمار را بهبود بخشند.
• مقاومت: چاه عاطفی و روانی -می تواند نقش مهمی در سلامت کلی بیمار داشته باشد. شبکه های تعمیر و نگهداری قوی و یک رویکرد عوارض جانبی فعال به پیش آگهی مطلوب تر کمک می کند.

پایان

میلوما متعدد یک بیماری جدی و پیچیده با امید به زندگی متغیر بسته به عوامل مختلفی مانند سن ، مرحله و واکنش درمان است. اگرچه پیش آگهی عمومی همچنان چالش برانگیز است ، اما پیشرفت قابل توجهی در درمان منجر به بهبود بقا و کیفیت بهتر زندگی برای بسیاری از بیماران شده است. تشخیص زودرس ، درمان شخصی و مشارکت در کارآزمایی های بالینی می تواند شانس بیمار برای بقای طولانی تر را بیشتر کند.

بیماران و خانواده های آنها برای مطالعه بهترین گزینه های درمانی و پشتیبانی باید با تیم مراقبت های بهداشتی خود همکاری نزدیکی داشته باشند. پیشرفت در زمینه پزشکی همچنان به امید امید است و با مراقبت مناسب ، بسیاری از افراد مبتلا به میلوما های متعدد می توانند یک سبک زندگی طولانی و طولانی داشته باشند.

بیشتر بخوانید

عامل مرد

تکنیک های IVF

کم کاری تیروئید تحت بالینی

برای غذا و رژیم غذایی در دوران بارداری برنامه ریزی کنید

میومکتومی لاپاروسکوپی

تست HSG

کاشت و موفقیت IVF